حسین جان! لطف تو بر ما آنقدر بزرگ و حق تو آنقدر سنگین است که جز با تقدیم جان در راهت جبران نمی شود... آن هم جان دادنی که اشبه به تو باشد... قسم به ضریح ابالحسن الرضا که تکه تکه شدن هم در راه تو، کم است...محسن حججی ها را می بینیم و غبطه میخوریم... اما به قول شهید آوینی که گفت: فقط آن هایی مردانه میمیرند که مردانه زیسته باشند...من آیا مردانه زیسته ام؟!حسین جان! جان مادرمان کمکم کن و از این زندان تن و منجلاب دنیا رهایم کن... که زمان اندک است و ظرفیت این روح برای پر کشیدن کم...گفتم توصیه ای کنید...گفت: تمام اعمالتان برای خدا باشد...و لا غیر..وگرنه ضرر می کنیدحسین جان...فریاد می زنم از اعماق جانم.... نجاتم بده.... نجاتم بده....یا اباعبدالله4.5818دیماه 96کنار ضریح حضرت رضا عبرچسبها: عشق, حسین, ع, امام رضا
برچسب:
نویسنده: پویا قاسمیپور
تاريخ: شنبه
14 بهمن
1396 ساعت: 21:54